W pierwszych wiekach chrześcijaństwa Ojcowie Kościoła sprzeciwiali się dopuszczaniu muzyki instrumentalnej do liturgii w obawie przed jej desakralizacją. Przedmiotem protestów stawały się przede wszystkim instrumenty muzyczne. Zgadzano się na cytry i liry (uzasadnienie starotestamentalne – stosowano je przy śpiewie psalmów), a odrzucano zdecydowanie instrumenty towarzyszące pogańskim przedstawieniom. Zdecydowaną przewagę miał w liturgii śpiew.

Muzyka organowa

Na Zachodzie organy zaczęto budować począwszy od VI wieku. Oficjalnie zgodził się na ich używanie w kościołach papież Witalian (657-672). Na początku jednak starano się nie używać ich w czasie liturgii. Potem zaczęły służyć tylko podtrzymywaniu śpiewu . Od XV wieku organy stają się instrumentem samodzielnym, wypełniającym te części liturgii, w których nie występował chór. XVI i XVII wiek to czas burzliwego rozwoju muzyki organowej.

Początek strony