Druga połowa ferii zimowych w lubuskiem, to tradycyjny czas rekolekcji KAMUZO i ORAMuz odbywających się w Rokitnie. Na KAMUZO przybyło 40 uczestników z różnych stron diecezji. Czas wypełniały śpiewana (a jakże!) Litrugia Godzin, Eucharystia, spotkania w grupach (kręgi biblijne), Apel Maryjny i wieczorna adoracja Najświętszego Sakramentu. Jako że są to rekolekcje muzyczne, to było i wiele czasu na śpiew jedno i wielogłosowy a także wieloaspektowa Mała Szkoła Muzyczna (gitry, inne instrumenty, teoria). Ważnym wydarzeniem dla wielu uczestników było wyjście do Domu Pomocy Społecznej, gdzie można było poprzez śpiew przełamywać bariery dzielące nas często od ludzi niepełnosprawnych. Ostani Weekend ferii dojechali do Rokitna uczestnicy Oazy Rekolekcyjnej Animatorów Muzycznych (ORAMuz). Rodziny z Domowego Kościoła, dawni animatorzy muzyczni, dziś już jako rodziny przybywają, by choć przez weekend doświadczyć atmosfery muzycznych rekolekcji. 

Poniżej świadectwo animatorki Agnieszki z tegorocznych rekolekcji.

Już we wrześniu, kiedy dowiedziałam się o terminie KAMUZO, zdecydowałam, że zrobię wszystko, by pojawić się na tych rekolekcjach. Dlaczego?  Bo w trakcie roku pojawia się u mnie rutyna w śpiewaniu podczas Eucharystii,  z którą na KAMUZO mogę się zmierzyć. Zanim przejdę do tego co mnie najbardziej dotknęło to chciałam napisać, że tegoroczne KAMUZO pokazało mi jak wiele utalentowanych osób jest w kadrze (perfekcyjnie przygotowane rozważania do Apelu Maryjnego, adoracji Najświętszego Sakramentu, porządnie przygotowane pogodne wieczory, konferencje, śpiewy w głosach itd.). Jestem bardzo pozytywnie zaskoczona kreatywnością i gotowością do działania, które sprawiły, że punkty rekolekcyjne i warsztatowe uczyniły z nas wspólnotę. Wspólnotę, która spotkała się by podzielić się tym, w jaki sposób można służyć śpiewem, talentami i przyciągnąć w ten sposób ludzi do Pana Boga. 

Ważnym aspektem, o którym mówimy podczas KAMUZO jest świadomość tego co śpiewamy. W tym roku głęboko przeżyłam treści  pieśni: Oczyść serce me, Wznoszę oczy wysoko do wzgórz oraz Ty jesteś Panie Bogiem łaski.  W pierwszej pieśni wołanie: Zstąp Ogniu, zstąp! Czyli wołanie o Ducha Świętego, który ma mnie umocnić w drodze do świętości.  W  ostatniej pieśni duże znaczenie dla mnie miały słowa: “Szczęśliwy ten, kto zaufa Tobie. Twe miłosierdzie większe jest niż grzechy moje(...).” Dziękuję Panu Bogu za to, że jest Bogiem, który kocha mnie zawsze. 

Mogę powiedzieć, że KAMUZO stało się już częścią mojego życia. Chciałabym mieć możliwość przyjechania tu każdego roku, by odkrywać talenty, którymi obdarza Wszechmogący oraz by modlić się śpiewem i odkrywać piękno tekstów muzyki religijnej do czego zachęcam również Ciebie 🙂  

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_Rokitno_Rokitno2017-10.jpgPierwszy weekend września to niezwykły czas dla naszej diakonii. Jak co roku odbywają się wtedy w Rokitnie dni wspólnoty animatorów i diakonii oraz pielgrzymka Ruchu Światło-Życie. Miały one szczególny wymiar, gdyż mija w tym roku 30 lat od śmierci założyciela Ruchu sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego. 

Już od piątku mogliśmy posługiwać w czasie liturgii godzin i adoracji, będącej chwilą osobistego spotkania, a także wspólnotowego uwielbienia Boga obecnego pośród nas. W sobotę miało miejsce spotkanie diakonijne, gdzie mieliśmy okazję usłyszeć o przyszłych miejscach posługi, z których najbliższym będzie I Kongregacja Diakonii w Kęszycy Leśnej. Kilka godzin później, podczas nieszporów, błogosławieństwo do posługi animatorki odpowiedzialnej za diakonię muzyczną otrzymała Justyna Kozłowska. Życzymy jej łaski Bożej w posłudze.

Niedzielna pielgrzymka, będąca również czasem odpustu młodzieżowego ku czci Narodzenia Najświętszej Maryi Panny rozpoczęła się wspólnotowym śniadaniem, jutrznią, a później próbą śpiewu przed wspólną Eucharystią. Okazji do wychwalania Pana śpiewem nie brakowało, zatem dźwiękujmy Panu za te trzy dni posługi. Na nich nie poprzestaniemy! :)

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_Inne_miedzyrzecz0618.jpg
fot. Gość Niedzielny

1050 rocznica chrztu Polski jest doniosłym wydarzeniem. W różnych regionach kraju świętuje się początki wiary w naszej ojczyźnie. 18 czerwca takim miejscem stał się Międzyrzecz. Mieliśmy okazję służyć śpiewem podczas centralnej Mszy św. na międzyrzeckim rynku. Gdzie chrzest, tam nadzieja - uroczyście wyśpiewaliśmy słowa hymnu jubileuszu chrztu Polski. To wielka radość, że mogliśmy dzięki temu stworzyć okazję do refleksji nad znaczeniem chrztu w naszym narodzie i naszym życiu.

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_Inne_Nagrania201604.jpgZ radością informujemy, że 16 kwietnia zakończyliśmy nagrania pieśni na płytę szkoleniową dla animatorów muzycznych posługujących na oazach letnich (część pieśni została już nagrana podczas tegorocznego Kamuzo). Podobnie jak rok temu podczas Lokalnej Oazy Matki rozdawane będą „wyprawki” animatora muzycznego, w których znajdzie się m.in. właśnie ta płyta. Zawiera ona wszystkie utwory, które będą śpiewane podczas Eucharystii na wrześniowej pielgrzymce Ruchu Światło-Życie do Rokitna. Nagrania pomogą wszystkim posługującym muzycznie podczas oaz w przygotowaniu uczestników – byśmy jednym głosem mogli wyśpiewać Bogu chwałę i dziękczynienie za kolejny rok naszej formacji.

Zachęcamy do przybycia na LOM i osobistego odebrania swojej „wyprawki”. Oprócz płyty znajdzie się tam też wyjątkowa niespodzianka, nad którą właśnie pracujemy.

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_RDWLubsko2016.jpg9 kwietnia, w Lubskiej parafii pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny odbył się Rejonowy Dzień Wspólnoty. Jest to szczególny czas, kiedy oazy z całego rejonu jednoczą sie w Duchu Świętym. Będąc dzieckiem, uczestniczyłam w kilku takich spotkaniach. Jednak dopiero teraz dostrzegam ich cel. Dzieki integracji nie tylko lepiej sie poznajemy ale także zawieramy długotrwałe przyjaznie. Zawsze możemy na siebie liczyć. Mieliśmy okazję podzielić sie własnymi doswiadczeniami, świadectwem oraz zainspirowac działalnością naszych oaz. Zauważamy, ze pomimo tylu różnic łączy nas miłość Boża. Podczas Eucharystii wielbiliśmy Pana poprzez pieśni tworząc wspólnotę.  Myślę, że takie spotkania dodają nam motywacji do stawienia nastepnego kroku na naszej drodze wiary. To niesamowite uczucie widząc, że razem coś  tworzymy, przyczyniamy sie do tworzenia Kosciola posługując jako oaza, schola czy też Diakonia. Chwała Panu!

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_Maturzysci_MaturzysciCzestochowa2016-9.jpg3 kwietnia w Częstochowie odbywała się Pielgrzymka Maturzystów diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Już od wielu lat posługuje na niej nasza diakonia, wszak w jej gronie również jest trochę maturzystów. Oto spisanych kilka wrażeń z pielgrzymki i posługi.

Agnieszka Maik

Do Częstochowy w tym roku wybrałam się już jako maturzystka! Klasa maturalna jest to czas, który wymaga od nas wielu poświęceń. Stojąc na progu dorosłego życia wybrałam się na Jasną Górę, aby zawierzyć Matce Bożej moje egzaminy oraz moje przyszłe wybory. Posługa muzyczna pozwoliła mi bardziej skupić się na modlitwie i rozmowie z Maryją. Początkowy stres bardzo szybko zniknął, kiedy  zaczęłam modlić się śpiewem. Niewątpliwie, dzięki temu czuję się duchowo przygotowana do tegorocznej matury i ufam, że wszystko, co przede mną, co Pan Bóg ma dla mnie przygotowane, będzie owocowało w moim życiu radością! I za to Chwała Panu !

Kacper Plas

W Częstochowie po raz pierwszy byłem w 2014 roku na pieszej pielgrzymce, już wtedy bardzo mi sie spodobało na Jasnej Górze i obiecałem sobie, że muszę tam jeszcze nie raz wrócić, kolejna okazja przytrafiła się teraz: pielgrzymka maturzystów. Była to idealna okazja aby wrócić do Matki Częstochowskiej, wyprosić u Niej wiele łask i to nie tylko dotyczących matury. Bardzo cieszę się że mogłem tam być z naszą cudowną diakonią muzyczną, która jak co roku upiększyła to wydarzenie swoją posługą.

Dominika Iwasiuta

Kiedy zorientowałam się, że do matury zostało już tylko kilka miesięcy, postanowiłam wziąć sprawy w swoje ręce. Myślałam, że im więcej czasu poświęcę na naukę tym lepiej napiszę egzamin. Zadawałam też sobie pytania: Czy zdam maturę? Na jakie studia pójdę? Czy sobie poradzę? Czy to jest to, co chcę robić w życiu? Tak bardzo pochłonęło mnie szukanie odpowiedzi na te pytania, że za pomniałam o kimś, kto może mi pomóc w znalezieniu tego czego szukam. W całej swojej bezsilności, podjęłam najlepszą decyzję związaną z maturą... wyjazd do Częstochowy na Pielgrzymkę Maturzystów! Tylko kilka chwil przed obrazem Maryi sprawiło, że przypomniałam sobie o tym, że niezależnie od tego jaką decyzję podejmę, osoby, które naprawdę mnie kochają i na akceptacji których najbardziej mi zależy, będą wspierać mnie w każdym działaniu. Przepiękne oblicze Matki i spojrzenie pełne miłości przypomniały mi o tym, że nie jest ważne to gdzie będę studiować, ale to co dam od siebie dla innych. Uświadomiłam sobie, że dużo nauki jeszcze przede mną , ale nie praw fizycznych tylko praktyka kochania drugiego człowieka takim jakim jest. Ze słowami „Jestem! Pamiętam! Czuwam!” wkraczam w dorosłe życie.

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_Maturzysci_MaturzysciCzestochowa2016-10.jpgb_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_Maturzysci_MaturzysciCzestochowa2016-11.jpg

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_Rokitno_Kalwaria2016.jpg
fot. Gość Niedzielny

W tym roku po raz pierwszy uczestniczyłam w Nabożeństwie Kalwarii Rokitniańskiej. Było to dla mnie niezwykłe przeżycie, ponieważ szłam rzeczywiście Drogą Krzyżową z dodatkowymi stacjami (nie tylko rozważając stacje). Przez ten czas dzięki wspaniałym i mądrym rozważaniom, które były czytane przez członków CARITAS diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, mogłam dokładnie przemyśleć i głębiej zrozumieć mękę Chrystusa. Po przejściu trzydziestu dwóch stacji Drogi Kalwaryjskiej wraz z pozostałymi wiernymi dotarliśmy do celu i przeszliśmy przez Bramę Miłosierdzia. Na koniec ok. godz. 21:00 odśpiewaliśmy Apel Maryjny, a potem ksiądz kustosz zaprosił wiernych na ciepłą herbatę i pyszne ciasto. Bardzo się ciesze,że mogłam przeżyć coś tak niezwykłego, a dodatkowo posługiwać śpiewem. Pragnę podziękować pierwszorzędnie Panu Bogu za ten cudowny czas Nabożeństwa Kalwarii Rokitniańskiej, oraz wszystkim, którzy przyczynili się do tego aby wszystko przebiegało w należytym porządku. Bardzo serdecznie polecam udział w Nabożeństwie Kalwarii Rokitniańskiej. Do zobaczenia za rok :)

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_Warsztaty_Triduum_image1.JPGW dniach 26-28 lutego w parafii pw. Św. Stanisława Kostki w Zielonej Górze odbyły się warsztaty muzyczno-liturgiczne przygotowujące do Triduum Paschalnego. Uczestniczyło w nich ponad 40 osób z różnych stron naszej diecezji. Każdy kto zdecydował się być częścią tego wydarzenia, mógł nauczyć się wielu pieśni, które z powodzeniem można wykorzystać podczas przygotowywania liturgii Triduum w swoich parafiach. Często schole nie mają pomysłów lub nie wiedzą od czego zacząć przygotowania, dlatego podczas warsztatów nie zabrakło również konferencji. Podczas nich można było dowiedzieć się wielu ciekawych i przydatnych rzeczy, np. jak zbudowane jest Triduum lub jak współpracować z organistą. Poza konferencjami prowadzący również bardzo chętnie dzielili się swoim doświadczeniem i podsuwali wiele sprawdzonych rozwiązań w trudnych sytuacjach. Warsztaty to również czas bardzo intensywnej pracy, jednak nagrodą dla każdego uczestnika był moment, w którym po długich godzinach nauki, można było w końcu usłyszeć piękną harmonię. Mamy nadzieję, że wszyscy uczestnicy są zadowoleni i że zobaczymy się na przyszłorocznym KAMuzO oraz warsztatach przed Triduum.

b_200_0_16777215_00_images_phocagallery_Kamuzo2016_KAMUZO201619.jpgJuż po raz 34. w Rokitnie odbył się Kurs Animatorów Muzycznych Oazy. Ponad 40 uczestników przyjechało, by przeżywać swoje rekolekcje muzyczne. W tym roku tematyka rekolekcyjna związana była z postacią św. Jana ewangelisty, w którym z prawdziwą miłością do Jezusa miesza się i pycha, i wywyższanie się, i niezdrowy radykalizm. To niebezpieczeństwa duchowe grożące także posługującym śpiewem we wspólnotach Kościoła. Wieczorna modlitwa to Apel Maryjny w sanktuarium, gdzie rozważane były uczynki miłosierne oraz adoracja Najświętszego Sakramentu wypełniona śpiewem. Tradycyjnie także dużo było nauki śpiewów jedno- i wielogłosowych, Mała Szkoła Muzyczna z jej sekcjami (interwały, rytmika, dykcja, gitary i instrumenty). W drugi weekend do uczestników Kamuzo dołączyły osoby z Oazy Dorosłych i Domowego Kościoła przeżywające Oazę Rekolekcyjną Animatorów Muzycznych (ORAMuz). Diakonia Muzyczna mogła we Mszy wieńczącej rekolekcje w pełni wyśpiewać Bogu chwałę. Podczas niedzielnej Jutrzni do grona członków diakonii przyjęto nowe osoby. 

Trzecie KAMUZO

Kamuzo to dla mnie zawsze wspaniały czas na oderwanie się od szkolnej rzeczywistości i przede wszystkim pogłębienie relacji z Panem Bogiem.  W tym roku przyjechałam na Kamuzo już po raz trzeci. Patrząc na nie z perspektywy poprzednich lat, dostrzegam owoc tych przepracowanych dni rekolekcji. Kamuzo wypracowało we mnie przede wszystkim większą pewność siebie. Mam świadomość, że nie muszę wstydzić się śpiewania czy dyrygowania. Robię to przecież na chwałę Pana! Pamiętam, że wcześniej sprawiało mi to ogromną trudność. W tym roku dopracowałam to podczas konferencji tzw. "grupy 3+". Każdemu wyznaczonemu dla mnie zadaniu dodawałam w głowie etykietkę: "Dam radę”. I tak też było.

Ponadto dzięki adoracjom znowu bardziej zbliżyłam się do Pana Boga. „Znowu”, ponieważ w życiu codziennym czułam, że się od niego oddalam.  Podczas rekolekcji bardziej skupiałam się na tej modlitwie, dzięki czemu z pewnością poprawiła się ta relacja. W tym roku nauczyłam się również, czym jest wspólnota. Widząc po raz kolejny te same wspaniałe osoby (animatorów, jak i uczestników) bardzo cieszyłam się na te rekolekcje. Zrozumiałam, że tworzymy wspaniałą grupę ludzi, którzy chcą swoimi talentami oddawać Bogu Chwałę! Jest to wspaniałe doświadczenie. Możemy podziękować Panu za to, czym nas obdarzył i również to pielęgnować! I za to wszystko: Chwała Panu! 

Agnieszka Maik

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_Warsztaty_Warsztaty_zagan2.jpg
zdj. Gość Niedzielny

Różnymi językami zabrzmiała w pierwszą sobotę listopada br. gościnna salka przy parafii św. Józefa na Żagańskim Moczyniu. Diakonia Muzyczna Ruchu Światło-Życie przeprowadzała tam swoje jesienne warsztaty. Zgromadziły one około 30 osób z różnych okolicznych parafii. A różnorodność języków wynikała z celu, jaki sobie postawiliśmy.. Tym razem była to pomoc w przygotowaniu repertuaru związanego ze zbliżającymi się Światowymi Dniami Młodych. W pierwszym ich etapie, podczas tzw. dni w diecezjach, młodzież z różnych regionów europy i świata będzie gościła w parafiach naszej diecezji. Chcieliśmy więc podjąć się zaprezentowania propozycji utworów w różnych wersjach językowych, aby gościom dać szansę udziału w liturgiach i nabożeństwach przez śpiew w ich własnym języku. Oczywiście królował hymn ŚDM Błogosławieni miłosierni. Uczestnicy warsztatów mogli nauczyć się go w wersji niemieckiej, angielskiej, francuskiej, włoskiej i po białorusku. Warsztaty zakończyły się nabożeństwem Modlitwy za miasto. 

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_Warsztaty_Warsztaty_zagan1.jpg
b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_Warsztaty_Warsztaty_zagan3.jpg
zdj. Gość Niedzielny
zdj. Gość Niedzielny
b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_PielgrzymkaRuchu_Rokitno2015.jpg
fot.: zgg.gosc.pl

Nasza diakonia od 4 do 6 września przebywała w Rokitnie, gdzie posługiwaliśmy podczas Dni Wspólnoty Animatorów oraz Diecezjalnej Pielgrzymki Ruchu Światło-Życie. Coroczna wrześniowa posługa to prawdziwe wyzwanie, ponieważ śpiewamy zarówno podczas nabożeństw Liturgii Godzin, jak i Eucharystii, apeli jasnogórskich czy adoracji Najświętszego Sakramentu i modlitw uwielbienia. 

Pięknym doświadczeniem była dla nas niedzielna Msza św. w bazylice rokitniańskiej pod przewodnictwem bpa Tadeusza Litńskiego. Mimo ścisku – bo kościół był wypełniony po brzegi! – oazowicze chętnie włączali się we wspólną modlitwę śpiewem. Dla diakonii muzycznej to najpiękniejsza nagroda. 

A przy okazji - cieszymy się, że w tym roku dwie osoby z naszej diakonii przyjęły błogosławieństwo animatorskie. Adzie i Viktorii życzymy wytrwałości i serc tak wielkich, by pomieściły całą diecezję.

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_Broniszow2015.JPGPiątkowego popołudnia 21 sierpnia na probostwo w Broniszowie zjechali się członkowie Diakoni Muzycznej. Celem naszych warsztatów było przygotowanie repertuaru na pielgrzymkę Ruchu Światło­ Życie do Rokitna oraz planowanie pracy na kolejny rok. W sobotę, która była poświęcona próbom, do młodzieży dołączyły małżeństwa z Domowego Kościoła oraz Oaza Dorosłych. Jest to niesamowite doświadczenie jedności ludzi, którzy chcą służyć śpiewem, by każda nuta i każdy dźwięk brzmiały na Bożą chwałę i na służbę Kościołowi. Sobotni wieczór spędziliśmy przy ognisku. Nie zabrakło dobrego humoru i gry w tabu.

Gościnność parafian z Broniszowa nie zna granic (za co serdecznie dziękujemy), gdyż dzięki nim nie brakowało nam żywności. Dzięki temu mieliśmy dużo siły, by służyć śpiewem na Eucharystiach w Urzutach, Kamionce, Broniszowie i Jarogniewicach. Po południu nastał czas planowania pracy w kolejnym roku formacyjnym. Oprócz stałych punktów, w które Diakonia Muzyczna jest zaangażowana, chcemy zorganizować jesienne spotkanie otwarte dla uczestników schól parafialnych. Zeszłoroczne warsztaty w Lubsku pokazały, że jest wielka potrzeba takich spotkań.

Zgodnie z hasłem nowego roku formacyjnego „W mocy Ducha Świętego” niedzielny wieczór spędziliśmy razem z parafianami z Broniszowa modląc się Akatystem do Ducha Świętego. W poniedziałek dopięliśmy ostatnie utwory i wzięliśmy się za sprzątanie plebani, którą udostępnia nam ks. proboszcz Jan Makowski. Z całego serca dziękujemy za gościnność i mamy nadzieję, że czas warsztatów przyniesie owoce w Rokitnie i podczas roku formacyjnego.

13 i 14 czerwca nasz diakonia posługiwała w Zielonej Górze podczas Lokalnej Oazy Matki. We wspólnej modlitwie za wszystkich moderatorów, animatorów i uczestników tegorocznych oaz wakacyjnych towarzyszył nam bp Tadeusz Lityński. Przypomniał nam, że naszą misją jest niesienie pokoju i że ludzi, których Pan stawia na naszej drodze są często pogubieni i potrzebują naszego świadectwa. 

Moderator diecezjalny ks. Robert Patro podczas niedzielnej Mszy św. zwrócił uwagę na to, że często trwamy w niebezpiecznej rutynie: - Tak uwikłaliśmy się w struktury, tak uwikłaliśmy się w pewne charyzmaty, że brakuje w nas mocy, brakuje chęci wyjścia. I wiemy, że powinniśmy pójść, ale jak to zrobić? Jak się uwolnić od tego, co sami zbudowaliśmy? Jak się uwolnić od struktur dla struktur, od charyzmatów dla charyzmatów? Jak nabrać nowej mocy? To Duch Święty może nas tak zapalić – mówił.

W tym roku nasza diakonia przygotowała wyprawkę dla wszystkich posługujących muzycznie na oazach. Jeszcze podczas Kamuzo nagraliśmy pieśni, które zaśpiewamy podczas wrześniowej pielgrzymki Ruchu do Rokitna. Nagrania wraz z nutami znalazły się na płycie, która została rozdana podczas LOM-u. Mamy nadzieję, że będzie to świetna pomoc w przygotowaniach do letniej posługi. Na LOM-ie miała też miejsce premiera drugiego, uzupełnionego i poprawionego wydania naszego Muzycznika Oazowego, czyli zbioru wykonywanych przez nas części stałych, melodii psalmów, Liturgii Godzin itd.

Wszystkim animatorom muzycznym życzymy owocnej posługi!

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_COM_COM2015-02.jpgCentralna Oaza Matka - modlitewne spotkanie animatorów i członków diakonii Ruchu, by przyzywać mocy Ducha Świętego na zbliżający się czas rekolekcji wakacyjnych. Po raz drugi już mieliśmy okazję i zaszczyt posługiwać śpiewem podczas tego wydarzenia. To przebogate doświadczenie. Na COM zjeżdżają się ludzie różnego stanu i wieku, widać całe bogactwo Ruchu Światło-Życie. Ludzie ci mają świadomość swojego miejsca w Kościele i Ruchu Światło-Życie. Objawia się to w deklaracjach podczas błogosławienia do Stowarzyszenia Diakonia czy do posługi animatora. A w sposób wyraźny odznacza się to w zaangażowaniu w liturgię. Wielką radością dla nas, posługujących śpiewem, jest słyszeć gromki śpiew uczestników liturgii. COM to doświadczenie zaangażowania. To radość z posługi. I choć był to czas nad wyraz intensywny, to jednak przeżyty z radością. Dzięki niech będą wszystkim, którzy poświęcili swój czas, by podjąć się muzycznej posługi. Było warto :-)

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_COM_COM2015-01.jpgb_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_COM_COM2015-03.jpg

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_Rokitno_Kalwaria2015.jpgKolejny już raz Diakonia Muzyczna naszej diecezji została zaproszona do Rokitna do posługi podczas Mszy św. i nabożeństwie Drogi Kalwaryjskiej.  Wspólnie z innymi pielgrzymami modliliśmy się w intencji osób konsekrowanych, a także o nowe powołania do życia zakonnego. Ksiądz kustosz Józef Tomiak nie tylko wszystkich serdecznie ugościł, ale też przygotował niespodziankę – podczas nabożeństwa weszliśmy do wykańczanej powoli, najnowszej stacji, która mieści się… pod ziemią! Kalwaria Rokitniańska pozwala na coraz głębsze rozważanie tajemnicy naszego zbawienia. Kolejne stacje, rozważania i oczywiście śpiew zmuszają do zastanowienia nad naszą rolą w Jezusowym dziele. Warto tu być! Zapraszamy do udziału w kolejnym takim nabożeństwie, już za rok. My będziemy na pewno!

W ostatni weekend po raz kolejny mogliśmy się ucieszyć gościną na parafii w Broniszowie. Ksiądz Jan i parafianie są niezwykle otwarci. Uwielbiam spędzać te kilka godzin w tamtejszej wspólnocie i czerpać z ich pokładów dobra i serdeczności. Była to ostatnia niedziela Bożego Narodzenia, więc kolędowaliśmy. W ramach kazania dawaliśmy krótki koncert kolęd. Oczywiście "obstawialiśmy” muzycznie pozostałe części Mszy świętej. Jeździliśmy z księdzem Janem wszędzie tam, gdzie miał mieć Eucharystię. Parafianie bardzo ciepło nas przyjmowali i mam nadzieje, że nadal będą. Zachwyca mnie klimat tej parafii. 

Po kolędowaniu odbyło się spotkanie animatorów posługujących na najbliższym KAMUZO. Podzieliliśmy się zadaniami i posługami. Do rekolekcji pozostało jeszcze trochę czasu, więc jest okazja, by wszystko dobrze przygotować. Broniszowska gościna i spotkanie w muzycznym gronie dało duży impuls do pracy. ;-)

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_SakraBiskupaWodarczyka.jpgOd 4 do 6 stycznia trwały warsztaty muzyczne w Ośrodku Liturgicznym Ruchu Światło-Życie w Katowicach. Celem warsztatów było przygotowanie oprawy muzycznej na święcenia biskupie ks. Marka Szkudło oraz moderatora generalnego Ruchu Światło- Życie ks. Adama Wodarczyka, które odbywały się w Uroczystość Objawienia Pańskiego w Archikatedrze Chrystusa Króla w Katowicach. 
 Warsztaty rozpoczęły się od porannej Eucharystii, której przewodniczył ks. Bartosz Zygmunt - moderator Diakoni Muzycznej w diecezji katowickiej. Przez kolejne dni odbywały się ćwiczenia w poszczególnych głosach, próby całego chóru oraz próby z orkiestrą. Chór liczył ponad 50 osób, które przyjechały z całej Polski, by uczestniczyć w tym wydarzeniu.


Bardzo się cieszę, że mogłam uczestniczyć w tak ważnej uroczystości. Poznałam wielu ludzi, z którymi wymienialiśmy się doświadczeniami muzycznym, ale i nie tylko. W trakcie posiłków i po próbach często rozmawialiśmy o rekolekcjach w naszych diecezjach oraz wspólnotach, w których żyjemy na co dzień. Na pewno pozostanie mi w pamięci moment wyświecania księży nominatów na biskupów, wręczanie pierścienia, pastorału i mitry, gest  Pocałunku Pokoju oraz pierwsze błogosławieństwo nowych biskupów. Cieszę się, że mogłam doświadczyć takiego Żywego Kościoła. 

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_SakraWodarczyka1.JPG

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_RDW.JPGW rejonie zielonogórskim coś takiego wydarzyło się po raz pierwszy – 13 grudnia w parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Zielonej Górze na Mszy św. w trakcie RDW posługiwała schola bardzo nietypowa, bo złożona z przedstawicieli Oazy Dzieci Bożych, Oazy Nowej Drogi, Oazy Nowego Życia i Oazy Dorosłych. Wzięliśmy sobie do serca hasło naszego RDW i zbudowaliśmy prawdziwą międzypokoleniową JEDNOŚĆ. A jaką moc ma taki śpiew! Zachęcamy inne rejony do podobnego eksperymentu. Po pierwsze – da się, po drugie – warto!

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_SpotkaniaDiakonii_Warsztaty_Lubsko_20145.jpgĆwiczenia dykcyjne i emisyjne, nauka prostych śpiewów oraz tych bardziej skomplikowanych – wielogłosowych a także nabożeństwo za miasto zgromadziły W gościnnej parafii Nawiedzenia NMP w Lubsku około 70 osób. Oprócz członków diakoni muzycznej przybyły rodziny z Domowego Kościoła oraz młodzież ze schól z pobliskich miejscowości (Żary, Jasień, Lubomyśl, Żagań itp.) Ponieważ rodziny przyjechały z dziećmi, także dla najmłodszych uczestników przygotowano specjalne zajęcia. Organizacją spotkania od strony logistycznej zajęły się osoby z Oazy Dorosłych. Ufam że kilkugodzinna praca muzyczna zaowocuje pięknym posługi na parafiach.

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_SpotkaniaDiakonii_Warsztaty_Lubsko_20141.jpgb_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_SpotkaniaDiakonii_Warsztaty_Lubsko_20142.jpg

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_Rokitno_RokitnoPilegrzymka2014.jpgCzłonkowie diakonii dobrze czują się w Rokitnie pod czujnym uchem Pani Cierpliwie Słuchającej. Pierwsza niedziela września, to czas pielgrzymki całego Ruchu naszej diecezji przed Jej oblicze. Od piątku w ramach Dnia Wspólnoty Diakonii Diecezjalnych była okazja do podsumowań animatorskiej pracy i muzycznej posługi na oazach, był czas na poznanie wizji drogi Ruchu w naszej diecezji i znalezienie w niej roli dla diakonii muzycznej. Cieszyła obecność w tych dniach także przedstawicieli oaz dorosłych i Domowego Kościoła. Jednak pełna wspólnota diakonijna zaistniała w niedzielę podczas pielgrzymki Ruchu. Tradycyjna posługa muzyczna diakonii zabrzmiała głosami młodzieży, dorosłych i rodzin z Domowego Kościoła. Warsztaty w Broniszowie i wcześniejsze próby dały rezultat. I nawet trochę niespodziewane sytuacje podczas Eucharystii pokazały, że diakonia muzyczna musi się umieć odnaleźć w czasem dynamicznie zmieniającej się sytuacji. Potrzeba do tego zgrania i wspólnego czasu pracy. Dlatego przed nami jeszcze wiele wydarzeń, gdzie razem będziemy mogli wciąż doskonalić śpiew na chwałę Pana.

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_Rokitno_RokitnoPielgrzymka2014-3.jpgb_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_Rokitno_RokitnoPielgrzymka2014-1.jpg

Tradycyjnie pod koniec wakacji parafia Broniszów gościła członków Diakonii Muzycznej na warsztatach. Warsztaty te są czasem ćwiczenia repertuaru na pielgrzymkę Ruchu Światło-Życie do Rokitna. Oprócz tego diakonia planuje swoje działania w nadchodzącym roku formacyjnym. Poza stałymi punktami zaangażowania diakonii chcemy zorganizować jesienią jednodniowe spotkanie diakonii otwarte dla uczestników schól parafialnych, spotkanie robocze przygotowujące KAMUZO połączone z koncertem kolęd w Broniszowie, tradycyjnie pojawią się też Warsztaty przed Triduum. Dokonaliśmy podziału obowiązków w związku z pracami promocyjnymi diakonii. Zarysowany został też plan pracy związany z kolejnym wydaniem śpiewnika Matce Słuchającej. 

Warsztaty te stały się w pewnym sensie przełomowe. Nastąpiła bowiem zmiana animatora odpowiedzialnego za diakonię. Na miejsce Jakuba Jęczmionki, który pełnił tę funkcję przez niespełna 9 lat, nowym animatorem odpowiedzialnym została Katarzyna Jaskólska. Podejmuje się ona odpowiedzialności za diakonię, która chce rozwijać się poszerzając się o muzycznych z gałęzi rodzinnej Ruchu i Oazy Dorosłych. Pojawia się zatem grono współodpowiedzialnych za poszczególne gałęzie diakonii: Justyna Kozłowska - część młodzieżowa diakonii, państwo Gradziukowie - część Domowego Kościoła i Anita Pieniążek - Oaza Dorosłych (zgodnie z ustaleniami z zimowego  KAMUZO). Nowym odpowiedzialnym życzymy owocnej posługi i wielu sił do pracy w diakonii muzycznej. Natomiast Kubie wyrażamy szczególną wdzięczność za lata prowadzenia diakonii z wyjątkowym zaangażowaniem.

b_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_Inne_IMG_20140804_0007142.jpgDiakonia Muzyczna posługiwała na niezwykłym wydarzeniu jakim był ślub naszych dwóch członków diakonii: Joanny Kowalik (teraz już Jęczmionka) oraz Jakuba Jęczmionki. Miejsce w którym złożyli przysięgę małżeńską jest znane każdemu kamuzowiczowi. Mowa oczywiście o Rokitnie. Wielu z tych, którzy jeżdżą na Kamuzo poznali Asię i Kubę, kiedy jeszcze żadne z nich nie wiedziało co Bóg dla nich zaplanował.

Beata: To zabawne, bo moja znajomość z Asią zaczęła się już w zerówce i spotkałyśmy się ponownie już na oazowej drodze. Kubę pamiętam ze swojego drugiego stopnia ONŻ, który namówił mnie na przyjazd na Kamuzo.

Tomasz: Ja również miałem okazję poznać najpierw Asię. Spotkaliśmy się na oazie w parafii, gdzie razem rozkręcaliśmy śpiewy we wspólnocie. Co się później okazało, mieszkała dwa bloki dalej (pozdrawiam Sąsiadkę! :) ). Kubę poznałem o wiele później, na swoim pierwszym Kamuzo podczas przesłuchania. Potem jeździliśmy razem na wakacyjne rekolekcje i warsztaty.

Jest to dla nas wielka radość widząc, że dwoje ludzi z jednej wspólnoty – choć z różnych miast – łączy się w sakramencie małżeństwa u stóp Rokitniańskiej Pani. Nie jest to pierwsze małżeństwo w diakoni i zapewne nie ostatnie. Życzymy im by Matka Cierpliwie Słuchająca nieustannie pomagała zachowywać i wzbogacać miłość małżonków.

 

fot. Gość Niedzielny21 czerwca 2014 r. miały miejsce uroczystości XXV. rocznicy koronacji obrazu Matki Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie. W tak szczególnym miejscu dla każdego kamuzowicza, który zapewne nie raz wypraszał potrzebne łaski u stóp Matki Rokitniańskiej, nie mogło zabraknąć i członków Diakonii Muzycznej. Podejmując się posługi śpiewem i grą na nabożeństwie różańcowym, które miało przybliżyć wszystkich wiernych ku Tej, która była tego dnia szczególnie ważna, a także wyciszyć ogarnięte euforią uroczystości umysły, zobowiązaliśmy się do odpowiedniego przygotowania. 

Próba pieśni, wielogłosy, czy stopienie w całość instrumentalnych aranżacji wraz ze śpiewem - wszystko to w atmosferze porannych przygotowań wymagało całkowitego skupienia i koncentracji - także tej w wymiarze duchowym. By móc w sposób należyty poprzedzić centralny punkt uroczystości: Mszę Świętą pod przewodnictwem nuncjusza apostolskiego w Polsce abp. Celestino Migliore, jako Diakonia staraliśmy się posługiwać tak, jak tylko potrafimy najlepiej. Przybliżając każdą nutą i każdym dźwiękiem skrawka boskości wszystkim zgromadzonym, by móc jak najpełniej przeżyć ten szczególny dzień, stanowiąc jedność głosów wyśpiewujących pieśni na cześć Matki, chwaląc Jej imię przy jednoczesnym upraszaniu łask -  każdy z nas mógł dołożyć cząstkę siebie w budowaniu tego wspaniałego wydarzenia.

Jako, że Rokitno wiąże się z nieodłączną historią Diakonii Muzycznej, latami ,,cierpliwego słuchania" przez Matkę naszych głosów, uroczystość rocznicy koronacji obrazu jest szczególnie ważna nas wszystkich. Wpatrując się w czasie KAMUZO dzień w dzień w Jej cudowne oblicze, mając na uwadze świadomość troskliwej opieki w każdym momencie życia jak i przez cały rok -  wracamy wciąż do Rokitna, by dziękować. Nie tylko w dniu takim, jak ten.

Fot. Gość Niedzielnyb_200_0_16777215_00_images_Wydarzenia_Rokitno_25RocznicaKoronacji-02.jpg

Początek strony