b_200_0_16777215_00_images_Religijne_cecylia.JPGCecylio, panno śpiewna, któż pieśni twej dorówna?
(...) śpiewałaś Panu sercem.

Nuciłaś Mu w swej duszy miłości pieśń i ciszy
Dziewictwa zdobna blaskiem w męczeństwa weszłaś łaskę.

22 listopada Kościół w swej liturgii wspomina św. Cecylię dziewicę i męczennicę, patronkę organistów, chórów i muzyki kościelnej.

Według "Złotej legendy" (żywoty świętych) Jakuba de Voragine (1228-1289) Cecylia żyła na przełomie drugiego i trzeciego wieku. Urodziła się w rodzinie rzymskich dostojników. Jako kobieta wychowywana na rzymskim dworze zdobyła najprawdopodobniej umiejętność gry na instrumentach. Złożyła Bogu ślub czystości, a mimo tego zdecydowano wydać ją za mąż za poganina Waleriana. Cecylia zwierzyła się Walerianowi, że serce ofiarowała Jezusowi Chrystusowi. Walerian zapragnął przyjąć chrzest, by sam mógł poznać Tego, któremu Cecylia się oddała. W noc weselną udał się do papieża Urbana i przyjął chrzest. Po powrocie do Cecylii ujrzał ją w towarzystwie anioła, który trzymał w ręku dwa wieńce róż i lilii. Anioł jeden wieniec wręczył Cecylii a drugi Walerianowi i nakazał strzec ich wzajemnej czystości. Chrzest wkrótce przyjął także brat Waleriana Tyburcjusz. Po tym fakcie cała trójka podjęła się intensywnej działalności charytatywnej. Większość majątk u została rozdana ubogim. Wkrótce wybuchło prześladowanie chrześcijan. Cecylia została przymuszona do wyrzeczenia się wiary w Chrystusa (podobnie jak jej mąż). Nie uczyniła tego, przez co została skazana na śmierć przez ścięcie. Legenda głosi, że podczas procesu dzięki słowom Cecylii wielu rzymskich żołnierzy się nawróciło, łącznie z jej katem.

b_200_0_16777215_00_images_Religijne_sklepienie.JPGMsza święta to nuda. Nic się nie zmienia. Zawsze jest tak samo i to samo. Siedzenie w kościele to strata czasu. Takie lub podobne słowa możemy często usłyszeć szczególnie w wypowiedziach młodych ludzi. Skąd się bierze to przekonanie o nudzie, monotonii celebracji liturgicznych?

Zazwyczaj opinię, że Msza jest zawsze taka sama, wypowiada ktoś, kto nie słucha uważnie tekstów modlitw, jakie podczas niej się pojawiają. Bo po wsłuchaniu się w tekst okazuje się, że są pewne części Mszy Świętej, które ulegają zmianie. Będą to formy pozdrowień ludu (na przykład rozpoczynające Eucharystię), akt pokutny, modlitwy kapłana, prefacje (śpiew kapłana rozpoczynający modlitwę eucharystyczną), modlitwy eucharystyczne, czy uroczyste błogosławieństwa. Do wyboru formuł jest więc wiele.

Pytanie postawione w tytule wydaje się proste. Odpowiadamy: Pieśni adwentowe! Kolejne pytanie: Adwentowe, to znaczy jakie? O czym? I tu odpowiedź nie jest taka prosta, bo z pewnością w Adwencie nie chodzi tylko o śpiewanie pieśni o zwiastowaniu, ponieważ w żaden sposób nie wyczerpują one bogactwa treści związanych z liturgią tego okresu liturgicznego. Aby wiedzieć, o czym śpiewać na liturgii w Adwencie, trzeba uświadomić sobie to bogactwo.

(…) święte Triduum Męki Zmartwychwstania jaśnieje jako szczyt roku liturgicznego.
(Ogólne Normy Roku Liturgicznego i Kalendarza, 18)

Zaledwie trzy dni w roku. To nawet niecały jeden procent z 365. Łatwo taki czas przegapić, przespać, przepracować w domu na myciu okien, gotowaniu i pieczeniu. Mimo że Święta Wielkanocne to niedziela i poniedziałek, najważniejsze rzeczy zaczynają się już w czwartek wieczorem.

Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali, jak Ja was umiłowałem

Treść aklamacji przed Ewangelią opisuje istotę Mszy Wieczerzy Pańskiej. Jezus tuż przed wypełnieniem swojej misji przekazuje nam najważniejsze polecenie – przykazanie miłości. Sam najpełniej to przykazanie realizuje przez maksymalny wyraz miłości – śmierć na krzyżu.

Dla nas Chrystus stał się posłuszny aż do śmierci, a była to śmierć Krzyżowa. Dlatego też Bóg wywyższył Go nad wszystko i dał Mu Imię, które jest ponad wszelkie imię.

Początek strony