Metrum i wartości rytmiczne nut pokazują nam zależności pomiędzy nutami w stosunku do długości ich trwania oraz podają akcent melodyczny utworu. Dzięki temu wiemy, że dany dźwięk trwa dwa razy dłużej niż inny - półnuta trwa dwa razy dłużej niż ćwierćnuta, a cztery razy dłużej niż ósemka, natomiast o połowę krócej niż cała nuta. Metrum wyznaczy nam powtarzające się w melodii akcenty. Jednak ani wartości rytmiczne, ani metrum nie mówią nam dokładnie jakie jest tempo utworu - czy jest to szybka piosenka, czy wolna. Oczywiście jeśli dana melodia jest zapisana całymi nutami i półnutami, ewentualnie ćwierćnutami, to można się spodziewać, że utwór jest wolny. Ale nie jest to informacja wystarczająco precyzyjna. Tempo, czyli szybkość wykonania melodii, możemy oznaczyć dwojako - za pomocą słów pochodzących z języka włoskiego, albo precyzyjniej - liczbowo.

Rytm

- miarowy przebieg. Jest czynnikiem regulującym w czasie następstwo dźwięków w utworze muzycznym i organizującym je w pewne określone ugrupowania.

W teorii muzyki interwał (z łac. intervallum – dosłownie "miejsce pomiędzy szańcami") można definiować jako:
1. odległość między dwoma, następującymi po sobie dźwiękami;
2. równoczesne współbrzmienie dwóch dźwięków.
Ze względu na różne odległości, bliższe lub dalsze, mamy różne interwały. Poniżej podam ich nazwy wraz ze sposobem zaśpiewania.

 "Neuma, neume" znaczy "znak ręki". Był to zapis, który wyrażał ruch melodii, jej ekspresje, dynamikę i duchowość. W XI w. Guido d'Arezzo, wprowadził do pisma nutowego 4 linie, i jest on dziś traktowany jako podstawowy zapis gregoriański, wykorzystywany m.in. w
"Mszale Rzymskim", "Graduale Romanum", "Psalterium Monasticum" i wielu innych.